dekadzie życia, ale może również występować zarówno w starszym, jak i młodszym wieku.
Etiopatogeneza Genetyka Izolowany guz chromochłonny może mieć związek z mutacjami wielu genów, takich jak: VHL w locus 3p26-p25 RET w locus 10q11 SDHD w locus 11q23 SDHB w locus 1p36-p35 KIF1B w locus 1p36.2.
Przypadki związane z uwarunkowaniami genetycznymi występują w zespole mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2A i 2B, nerwiakowłókniakowatości typu 1, zespole von Hippla-Lindaua i zespole guzów chromochłonnych i przyzwojaków (PPS).
Mutacje germinalne identyfikuje się już w około 25% guzów.
Patomorfologia thumb|Obraz mikroskopowy guza chromochłonnego thumb|Mikrofotografia guza chromochłonnego pod dużym powiększeniem ukazująca gniazda komórek o nakrapianej chromatynie. Barwienie hematoksyliną i eozyną. Guz chromochłonny zbudowany jest z feochromocytów (komórki chromochłonne) prawidłowo tworzących rdzeń nadnerczy (jest to główne miejsce występowania tych komórek, ale mogą również występować pozanadnerczowo). Są one wieloboczne lub wrzecionowate, brązowo-czarne po barwieniu dwuchromianem potasu, pochodzą z grzebienia nerwowego. Pod wpływem pobudzenia współczulnego wydzielają katecholaminy. Komórki tworzą gniazda (niem.