Odmiany spółgłoskowej ulegają również czasowniki zakończone na -au, -iu, -ou i -uu z powodu występowania w nich „niemego w”.
Tryb oznajmujący (bezokolicznik) Tryb oznajmujący tworzy się dodając -u i w razie potrzeby uzupełniając -r-.
Przykłady: Odmiana Znaczenie tematu Temat Tryb oznajmujący Spółgłoskowa rozumieć wakar わかる wakaru pić nom のむ nomu być zakochanym kow こう kou spotykać aw あう au mówić iw いう iu robić na drutach nuw ぬう nuu wracać kaer かえる kaeru Samogłoskowa jeść tabe たべる taberu potrafić deki できる dekiru wymieniać kae かえる kaeru
Jak widać niektóre z czasowników kończących się na -eru i -iru są dwuznaczne, np. かえる (kaeru).
Przeczenie Przeczenia tworzy się dodając -nai i ewentualnie uzupełniając o -a-. Przeczenia są bardziej jednoznaczne od stwierdzeń – wszystkie czasowniki spółgłoskowe kończą się na -anai, samogłoskowe zaś na -enai lub -inai.
Ponieważ sylaba wa, w przeciwieństwie do wu, nie uległa zanikowi we współczesnym języku japońskim, nie znika ona również w zaprzeczeniach.