Zbieg nieprzychylnych wydarzeń a tym samym wyludnianie się miasta, sprawiło iż ostrowscy mieszczanie zrezygnowali z praw miejskich w dniu 30 grudnia 1711 rokuJak twierdzi Wacław Kieremkampt w „Dobra majętności ostrowskiej i przygodzickiej w aktach i instrukcjach XVIII wieku” (), samo odprzysiężenie miasta na wieś przez przedstawicieli miasta nie miało prawnego znaczenia i nie mogło zmienić jego statusu, bo o tym decydował jego właściciel..
Ponowna lokacja i rozwój miasta mały|Ratusz, siedziba muzeum miejskiego (2025) mały|Stary Cmentarz (2025) Dzięki staraniom Jana Jerzego Przebendowskiego Ostrów w 1713 ponownie otrzymał prawa miejskie na prawie magdeburskim, połączone z wydaniem licznych przywilejów królewskich. Od 1729 właścicielami miasta była córka Przebendowskiego Dorota Henryka wraz z mężem marszałkiem wielkim koronnym Franciszkiem Bielińskim, którzy w obszernym dokumencie potwierdzili stare przywileje i nadali mu nowe.