Herb, którego godła odpowiadają opisowi herbu Sołtyk III, ale bez labrów i klejnotu, za to z mitrą książęcą na głowie orła, pod nazwą przypisanej mu rodziny Soroka znalazł się w Herbarzu Małorosyjskim Łukomskiego i Modzelewskiego z 1914 roku. Rodzina Soroka miała być potomkami wzmiankowanego w XVIII wieku Fedora Iwanowicza Soroki.
Heraldyka polska W heraldyce polskiej herb ten nie występuje w źródłach średniowiecznych ani XVI-wiecznych.
Najwcześniej wzmiankowanym w Rzeczpospolitej przedstawicielem rodziny był pochodzący z Państwa Moskiewskiego Bazyli Sołtyk, który około 1619 roku miał otrzymać indygenat i tym samym przenieść herb Sołtyk na polski grunt.
Mimo to, herbu Sołtyk mie wymieniają też herbarze XVII-wieczne, Gorczyna (1630) oraz Wacława Potockiego (1696). Herb nie występuje w herbarzyku Antoniego Swacha (1705), który był kompilacją wcześniejszych prac Marcina Bielskiego (Kronika wszytkiego świata, 1551 i Kronika polska Marcina Bielskiego nowo wydana, 1597), Jana Liwa Herbulta oraz Szymona Okolskiego (Orbis Poloni, 1641-43).