Jedne ze starszych wyobrażeń herbu Sałtykowów w heraldyce rosyjskiej pochodzą z odrysów pieczęci trzech przedstawicieli rodziny, jakie znalazły się w rękopisie herbarza Anisima Kniaziewicza z 1786 roku. Herb tam wyobrażony w odróżnieniu od wersji obecnej w heraldyce polskiej, nie miał korony na głowie czy szyi orła. Na dwóch z trzech odrysów herb zaopatrzony był w trzymacze w postaci jednorożców. Na jednym tarcza położona jest na płaszczu książęcym, chociaż jest on zwieńczony zwykłą koroną szlachecką.
W części 7 Obszczi gerbownika z 1803 roku znalazł się pełny, barwny herb rosyjskiej gałęzi Sałtykowów. Orzeł pozbawiony był tutaj korony na szyi, miał za to mitrę książęcą na głowie. Zbrojne ramię wychodzące z szyi trzymało miecz. Herb zaopatrzono w trzymacze w postaci dwóch jednorożców, labry złote podbite czernią oraz niespotykany w polskiej heraldyce klejnot w postaci trzech piór strusich. Przedstawiciel tej rodziny, Nikołaj Sałtykow, uzyskał w Rosji następnie tytuły arystokratyczne. Tytuł hrabiego otrzymał 8 września 1790 roku. Rodowy herb znalazł się na sercowej tarczy czteropolowego herbu z udostojnieniami. Tarczę nakryto koroną hrabiowską i zmieniono klejnot na dwugłowego carskiego orła. 31 sierpnia 1814 roku Nikołaj Sałtykow otrzymał godność księcia. Opisany wyżej herb znalazł się w związku z tym na płaszczu książęcym.