Udało mu się powstrzymać wojska niemieckie pod Douai, gdzie podpisany został nowy pokój, w którym Henryk uznawał prawa Roberta do Douai i Cambrai.
W 1103 Robert sprzymierzył się z królem Anglii Henrykiem I, który od 1106 był również księciem Normandii. Robert oferował Henrykowi wsparcie 1000 jeźdźców w zamian za pieniężny datek. Kiedy jednak Henryk odmówił płacenia, Robert sprzymierzył się ze swoim nominalnym suwerenem, królem Francji Ludwikiem VI, i zaatakował Normandię. Król Ludwik został jednak powstrzymany przez wybuch rebelii francuskich baronów pod wodzą Tybalda IV, hrabiego Blois. Robert skierował wówczas swoje wojska w kierunku miasta Meaux, ale niedaleko miasta został nieszczęśliwie raniony, spadł z konia i utopił się w rzece Marnie.
Rodzina Przed 1092 ożenił się z Klemencją (przed 1082 – ok. 1133), córką Wilhelma I Wielkiego, hrabiego Burgundii, i Stefanii, kobiety nieznanego pochodzenia. Robert i Klemencja mieli razem dwóch synów: Baldwin VII Hapkin (ok. 1093 – 17 lipca 1119), hrabia Flandrii Wilhelm (1094–1109)
Przypisy
Bibliografia Leśniewski S., Jerozolima 1099, Bellona, Warszawa, 2007,
Kategoria:Władcy Flandrii Kategoria:Uczestnicy pierwszej wyprawy krzyżowej Kategoria:Urodzeni w 1065 Kategoria:Zmarli w 1111