Markiem Lichoniem OFM, głównym kwestarzem wielickim. Po roku próby, 22 września 1880 złożył on śluby proste tzw. sympliczne na ręce o. Kruszyńskiego, po których 14 maja 1885 złożył uroczyste śluby zakonne na ręce prowincjała o. Maciejczyka. Podczas pobytu w Wieliczce bardzo często modlił się przed cudownym drewnianym krucyfiksem z XVII wieku Ukrzyżowanego Chrystusa w kaplicy znajdującym się między zakrystią a wejściem do kościoła. Szczególnie wieczorem, po kolacji, lubił modlić się z nowicjuszami, kiedy odmawiał z nimi litanię do Imienia Jezus i modlitwy w rozmaitych intencjach. Jeden ze starszych ojców tak o nim powiedział:
Głównym zajęciem br. Alojzego było kwestowanie. Poza tym zgodnie ze swoim zawodem robił lub naprawiał buty, sandały i paski dla zakonników lub księży oraz zajmował się ubogimi przy furcie, których nazywał „swoimi”. W czasie I wojny światowej, kiedy 27 stycznia 1916 zmarł br. Lichoń, przejął on po nim obowiązek zbierania jałmużny dla klasztoru. W bardzo trudnych warunkach ekonomicznych, br. Alojzy niezmordowanie kwestował, dochodząc nawet aż do podnóża Tatr. Kwesty zajmowały mu od 5 do 6 miesięcy w roku. Przemierzał wiele kilometrów pieszo lub na wozie ciągnionym przez konie. W dalsze okolice jechał niekiedy pociągiem lub w późniejszych czasach autobusem.