oraz wykonywanie pracy dorywczej, do 3 dni w ciągu miesiącaWedług artykułu 49 ustawy z 1948 wykonywanie pracy mogło trwać do 6 godzin w ciągu doby, pozostały czas służy do nauki, ćwiczeń w ramach wychowania fizycznego i przysposobienia wojskowego, czynności porządkowych i odpoczynku. Do osób w wieku poborowym i starszych stosuje się ogólne przepisy o czasie pracy. Dla tych którzy odbyli przewidziane obowiązki ustawa przewidywała w artykule 61 ulgi w pełnieniu służby wojskowej w postaci skrócenia lub nawet zwolnienia oraz pierwszeństwo przy przyjmowaniu do szkół wojskowych, zakładów naukowych czy kierowania do pracy przez urzędy zatrudnienia. Zgodnie z dekretem z 8 stycznia 1946 () urząd ten mógł kierować do pracy bez względu na dotychczasowe miejsce zamieszkania, zlekceważenie nakazu groziło karą aresztu do lat 5 i grzywny albo jedną z tych kar.. Zwolnione od tego obowiązku były: osoby uznane za niezdolne do pracy fizycznej, kobiety zamężne, ciężarne, karmiące lub sprawujące opiekę macierzyńską, osoby pełniące, bądź które odbyły zasadniczą służbę wojskową, jedyni żywiciele rodzin, osoby, utrzymujące się z prowadzenia gospodarstwa rolnego, hodowlanego lub ogrodniczego niemające członków rodziny zdolnych do zastąpienia ich w gospodarstwie, duchowni.