W związku ze słabym odzewem władze zdecydowały się na rozmowy. 24 lipca 1945 zorganizowano spotkanie przedstawicieli rządu polskiego z kilkunastoma przedstawicielami ludności ukraińskiej (J. Konstantynowicz, M. Korolko, P. Dudka, W. Wojtowicz, J. Czolij, I. Wizeruk, A. Nazarewicz, J. Maślak i inni)Protokół konferencji w Ministerstwie Administracji Publicznej z udziałem delegatów ludności ukraińskiej, Archiwum Akt Nowych, VI Oddział, KC PPR, 295/VII-158,k. 1-7., powołanymi osobiście przez premiera Edwarda Osóbkę-Morawskiego. Delegaci ukraińscy oświadczyli, że: nie zamierzają opuszczać ziem zamieszkiwanych od wieków; są obywatelami polskimi i oczekują traktowania zgodnego z Konstytucją RP; domagają się równości w dostępie do reformy rolnej; domagają się swobód religijnych; domagają się otwarcia szkół z ukraińskim językiem nauczania; domagają się zezwolenia na reaktywację ukraińskiego ruchu spółdzielczego; proszą o zgodę na założenie ukraińskiej partii demokratycznej; proszą o amnestię dla „przestępców politycznych”.
Rząd zobowiązał się do realizacji większości postulatów po zakończeniu akcji.