Długolufowa armatohaubica 2A37 kalibru 152,4 mm ma jednolitą (monoblokową) lufę z gwintowanym przewodem, wielokomorowy hamulec wylotowy oraz półautomatyczny poziomy zamek klinowy. Długość lufy wynosi 47 kalibrów (L/47). Amunicja jest łuskowa, rozdzielnego ładowania. Ładowanie odbywa się za pomocą półautomatycznego mechanizmu łańcuchowego, który obsługuje również ładunki miotające. Do strzelania używane są pociski odłamkowo-burzące OF-29: o masie 46 kg (przy pełnym ładunku o masie 18,4 kg ma on donośność 28 500 m), OF-39 i OF-59. Ponadto stosowany jest pocisk z dodatkowym napędem rakietowym o zasięgu 40 000 m. Z armaty można strzelać także amunicją kasetową, walki radioelektronicznej (zakłócajacą) i atomową, o mocy od 0,1 do 2 kt. Istnieje też możliwość strzelania amunicją naprowadzaną laserowo typu Krasnopol, przy zewnętrznym wskazywaniu celu za pomocą podświetlacza. Pociski znajdują się w karuzelowym podajniku po lewej stronie tylnej części kadłuba, ładunki w trzech rzędach po 10 znajdują się w stelażu po prawej stronie i podawane są do armaty za pomocą taśmowego podajnika. Żywotność lufy wynosi 1200 strzałów.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 2S5 Hiacynt · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.