str. 155-156).
Tło historyczne Filistyńskie miasto Jamni, znane również pod nazwami Jamnia, Jabne, Jawne, w Septuagincie występuje pod nazwą Iabne, a w Wulgacie jako Iabniae. Jest ono położone nad Morzem Śródziemnym, pomiędzy Gat i Aszdod. Jest też ono utożsamiane z Jabneel z Księgi Jozuego 15,11 a także wzmiankowane w innych miejscach w Starym Testamencie.
W trakcie Powstania Żydowskiego trwającego w latach 66–73 została zniszczona Jerozolima a Jamnię zajął Wespazjan, który osiedlał tam mieszkańców innych miejscowości, uznających jego władzę. Po upadku powstania, za zgodą Wespazjana do Jamnii przeniósł się także rabbi Johanan ben Zakkaj, wraz ze swymi uczniami, rozpoczynając proces rekonstrukcji judaizmu pozbawionego Świątyni. Oznaczało to przenosiny Wielkiego Sanhedrynu do Jamni.
Akademia w Jamni Uczeni żydowscy rozstrzygali tam kwestie religijne związane z kalendarzem liturgicznym, obowiązkiem modlitwy, szabatem, świętami i prawem rodzinnym. Niektórzy historycy, jak np. H. Graetz, F. Buhl i O. Eissfeldt, opierając się na interpretacji tekstu talmudycznego miszny Jadaim 3,5 doszli do wniosku, że około 90 roku, za Eleazara ben Azariasza został tam zamknięty żydowski kanon Biblii. Ważną rolę w tym procesie miał odegrać Akiba ben Josef.