„ Udając się w drogę syn miał jedno życzenie, by przy pomocy Bożej, wieść takie życie, które nie okryłoby niesławą lub smutkiem takich rodziców, jakich darował mi Bóg.” Wygląd mojego ojca, w momencie kiedy rozstaliśmy się często przechodził przez mój umysł tak i do tej pory jak by wydarzyło się to godzinę temu. W moich młodzieńczych latach szczególnie, gdy narażony na wiele pokus, jego forma rozstanie rosła przede mną jak Aniołem stróż. To nie jest faryzeizm, ale głęboka wdzięczność, która pomagała dystansować się do panującego w świecie grzechu i zachęcała do dalszych studiów.”John Paton, John Paton Misjonarz wśród Kanibali wyd. Fundacja promocji literatury chrześcijańskiej, 2002, str 24
Nowe Hebrydy W dniu 1 grudnia 1857 Paton i jego przyjaciel Copeland zostali przyjęci do pracy jako misjonarze. Potem nastąpił czteromiesięczny okres odwiedzin w poszczególnych kościołach, ażeby bracia i siostry mogli poznać osobiście i wykazać zainteresowanie tym przedsięwzięciem. Po ordynacji, która odbyła się w Glasgow w dniu 23 marca 1858 roku John i Mary Paton wylądowali na wyspie Tanna, w południowej części Nowych Hebrydów. W tych dniach wyspa Tanna była zamieszkiwana przez kanibali. Para misjonarzy została otoczona przez „malowanych dzikusów, którzy byli spowici w przesądy i okrucieństwo pogaństwa w najgorszym wydaniu.