Historia Trudno dziś odpowiedzieć na pytanie, kiedy na te tereny dotarło trwałe osadnictwo, które w sposób ciągły przetrwało po dziś dzień. Gdy w związku z przyrostem ludności w Barcicach zaczęło brakować ziemi, zarębnicy wyruszyli zdobywać nowe tereny pod role. W przypadku Dominikowa proces ten mógł zakończyć się najpóźniej w 2 poł. XVIII wieku. Zarębnicy zdobywali wówczas nowe areały ziemi za przyzwoleniem dworu, oficjalnie lub potajemnie. W tym miejscu warto przytoczyć historię z połowy XVIII wieku, kiedy to okoliczni chłopi toczyli boje z dworem o wyrobione potajemnie role na górze Wdżary. Wówczas komisja gruntowa dekretem z 1755 roku, wystawionym we dworze barcickim, przyznała owe role dworowi. Jako uzasadnienie podano, że wszystkie okoliczne lasy należały do dworu, więc i nielegalnie wyrobione role powinny należeć do dworu.
Czy taka sytuacja mogła mieć miejsce w odniesieniu do Dominikowa? Raczej nie, gdyż są to tereny przylegające bezpośrednio do ówczesnego traktu, prowadzącego na Węgry. W związku z tym nie mogło być mowy o potajemnym karczunku lasu przez chłopów.