ważnymi postaciami byli także Wincenty Buczek (wiceprzewodniczący K.R.) oraz Franciszek Krempa (skarbnik K.R.). Dąbala mianowano majorem. Głównym postulatem władz republiki było przekazanie ziemi chłopom. Powołano Powiatową Radę Chłopską, zwołano także sejmik powiatowy wybierany w powszechnych i tajnych wyborach (prawo głosu otrzymały również kobiety). Wiec uchwalił zniesienie dotychczasowej administracji (rad gminnych, wójtów) i żandarmerii. Urzędy mieli objąć nowo wybrani urzędnicy, a żandarmerię miała zastąpić milicja ludowa. Odwołano mandaty tarnobrzeskich posłów w pozostałościach austro-węgierskich ciał Zdzisława Tarnowskiego, Ignacego Rosnera i Zygmunta Lasockiego. Ich miejsce mieli zająć przedstawiciele wsi: Wryk i Zieliński oraz miast: dr Jaroszewski. Mandat miał też zachować ks. Okoń. Władzę sanitarną w związku ze stanem epidemii przekazano dr. Urbanikowi. Wkrótce powstało Prezydium Rady Chłopskiej oraz zespół powiatowych referentów; niedługo po swoim powstaniu Powiatowa Rada Chłopska wysłała swojego delegata do Tymczasowego Rządu Ludowego w Lublinie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Republika Tarnobrzeska · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.