Był redaktorem naczelnym partyjnej gazety „Fołks-Cajtung”.
II wojna światowa Po agresji III Rzeszy na Polskę jako przywódca Bundu doprowadził do wydania przez jego komitet centralny odezwy wzywającej Żydów do udziału w odpieraniu niemieckiego najazdu. Z upoważnienia komitetu centralnego partii przedostał się na teren sowieckiej strefy okupacyjnej, gdzie już po kilku dniach został 4 października 1939 aresztowany przez Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR (NKWD) na dworcu kolejowym w Brześciu (prawdopodobnie rozpoznany przez trzech mieszkańców pochodzenia żydowskiego) i dwa tygodnie później przewieziony do więzienia wewnętrznego NKWD na Łubiance w Moskwie. Był obiektem zainteresowania radzieckich służb od czasu wielkiej czystki z 1938, gdy został wskazany jako odpowiedzialny za werbunek do działalności wywiadowczej przez czternastu obywateli radzieckich żydowskiego pochodzenia oskarżonych o szpiegostwo na rzecz Polski i Bundu;