Postulował zawarcie pokoju z Austrią i ogłoszenie amnestii powszechnej. Jego program został uznany za nierealny i szkodzący rewolucji. Robespierre bronił jednak Desmoulinsa, uważając go za człowieka politycznie naiwnego (na amnestii skorzystaliby głównie aresztowani spekulanci) i całkowicie posłusznego Dantonowi, a przez to nieszkodliwego. Został jednak przekonany przez KOP, że pobłażanie popularnemu dziennikarzowi mogłoby zaowocować nawet upadkiem rządu.
Proces i śmierć Camille Desmoulins został aresztowany razem z pozostałymi czołowymi dantonistami pod koniec marca 1794 wkrótce po egzekucji Héberta i jego grupy. W czasie procesu przed Trybunałem Rewolucyjnym został usunięty z sali za akty histerii, jakich się dopuszczał. Tę mało odważną postawę wykazywał (w odróżnieniu od pozostałych skazańców) także w drodze na gilotynę.
W literaturze Postać Desmoulinsa i jego relacje z Robespierre’em są jednym ze stałych wątków twórczości polskiej pisarki Stanisławy Przybyszewskiej. Desmoulins pojawia się też w japońskiej mandze Róża Wersalu, gdzie jest postacią drugoplanową, oraz w musicalu La