Wiosna Ludów thumb|200px|Vasile Alecsandri (po prawej) i Ion Ghica w Stambule w 1855 r. W 1848 r. echa Wiosny Ludów dotarły także do Mołdawii. Przejawem niepokojów były manifestacje i protesty uliczne, których uczestnicy domagali się liberalizacji i przemian politycznych. Alecsandri, obok Aleksandra J. Cuzy i Zaharii Moldovanu, był jednym z przywódców rewolucyjnych wystąpień. 27 marca grupa opozycjonistów pod przewodnictwem Grigore Cuzy zebrała się w Jassach w hotelu „Petersburg”, gdzie uczestnicy wzywali do przeprowadzenia reform. Alecsandri zredagował wówczas była petycję, wystosowaną następnie do mołdawskiego hospodara Michała Sturdzy i zawierającą ujęte w 35 punktach postulaty zmian politycznych i ekonomicznych. Petycja podnosiła m.in. sprawy swobód obywatelskich, potrzeby stworzenia gwardii narodowej, przeprowadzenia nowych wyborów oraz poprawy sytuacji chłopstwa mołdawskiego. Reakcją Sturdzy były represje, w wyniku których przywódcy opozycji zmuszeni zostali do opuszczenia kraju. Na przymusową emigrację udał się również Alecsandri, wyjeżdżając przez Siedmiogród i Niemcy do Paryża. Pod koniec września 1848 r. Sturdza ogłosił jednak amnestię dla emigrantów politycznych, zezwalając im na powrót do kraju.