W cyklu powieściowym Królowie przeklęci Maurice’a Druona znajduje się opowieść o otruciu Nogareta tzw. „wężem faraona” i jego śmierci po spaleniu de Molaya. Według powieści Nogaret został otruty przez członków rozwiązanego już wówczas zakonu templariuszy. Wilhelm i jego zaufani zdawali sobie sprawę, że jest on stopniowo poddawany działaniu trucizny, lecz nie mogli dojść jej źródła, gdyż wszystkie potrawy i napoje, a nawet woda, którą się mył, były starannie kontrolowane. Trucizną miały być nasycone knoty świec, których Nogaret używał jako oświetlenia pracując w nocy.
Przypisy
Bibliografia
Druon M.: Les Rois maudits, vol. 1–7, wydanie polskojęzyczne: Królowie przeklęci, t. 1–7, Warszawa. Renan E.: Historie de littéraire de la France, vol. 27. Holzman R.: Wilhelm von Nogaret. Rat und grossiegelbewahrer Philipps des Schönen von Frankreich, Freiburg, (1898). Gouron A.: Comment Guillaume de Nogaret est-il entré au service de Philippe le Bel?, Revue historique, 298/1 (1998), p. 25–45. Théry J.: Philippe le Bel, pape en son royaume, dans Dieu et la politique. Le défi laïque, L’Histoire, no. 289, (2004), p. 14–17.
Kategoria:Dworzanie władców Francji Kategoria:Kanclerze Królestwa Francji Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1314