Mazurzy polscy w Prusiech, oprócz mowy, są w uczuciach, zdaniach, zwyczajach i obyczajach Niemcami, zwłaszcza ewangelikami, mając urzędników, mają i uczucia niemieckie. Językiem polskim mówią tylko starzy w domu. Wszędzie idzie postęp niemieckości. [...] U Mazurów nie tli żadna iskierka dla matki Polski. Mazurzy od początku są Prusakami, nigdy nie byli pod rządami Polaków.Według wykładni Giersza Mazurzy sami nie uważali się za Polaków z tego powodu, że nie należeli do państwa polskiego. Odczuwać mieli wspólnotę państwową z innymi częściami II Rzeszy.
Po 1880 W latach 80. XIX wieku Giersz nieco zmienił kurs i zaczął publikować poglądy pozostające częściowo w sprzeczności ze swoimi wcześniejszymi wystąpieniami. Drukował większą ilość utworów pisarzy polskich wraz z przychylnymi komentarzami. Byli to m.in. Józef Ignacy Kraszewski, Zygmunt Krasiński i rzadziej, Adam Mickiewicz, czy Franciszek Karpiński. Cenił sobie Jana III Sobieskiego, ks. Józefa Poniatowskiego i Tadeusza Kościuszkę. Ewoluowały w tym czasie jego poglądy polityczne, m.in. na zagadnienie niepodległości Polski. Jakkolwiek nie potępiał Prus za I rozbiór, to uważał, że ich udział w II i III rozbiorze był nieprawny. Ostro krytykował rosyjską politykę rozbiorową i porozbiorową.