narodową w zakresie ochrony dziedzictwa i zrównoważonego rozwoju; wpływ na politykę europejską w zakresie ochrony dziedzictwa i zrównoważonego rozwoju.
Organizacja Każdy park narodowy we Francji jest instytucją publiczną podległą ministerstwu środowiska i zrównoważonego rozwoju, kierowaną przez prezydenta stojącego na czele rady administracyjnej (Conseil d’administration). Organami wspierającymi są rada naukowa (Conseil scientifique), rada ekonomiczna, społeczna i kulturalna (Conseil économique, social et culturel) oraz komisje tematyczne.
We Francji park narodowy składa się z części centralnej (cœur), o podniesionym rygorze ochrony przyrody (II kategoria według IUCN) i części zewnętrznej (aire d'adhésion), o statusie ochronnym zbliżonym do polskich parków krajobrazowych (V kategoria według IUCN)http://www.developpement-durable.gouv.fr/Le-territoire-d-un-parc-national.html. Strefa centralna poddana jest specjalnym regulacjom ograniczającym działalność człowieka w celu zapewnienia ochrony dziedzictwa przyrodniczego, krajobrazowego i kulturowego. W ich obszarze mogą znajdować się rezerwaty ścisłe (réserves intégrales), gdzie dostęp jest silnie ograniczony, a fauna i flora nie mają ograniczeń w rozwoju.