Pod koniec roku Duńczyk zdobył Złotą Piłkę, wyprzedzając Kevina Keegana i Michela Platiniego.
W 1979 zdobył kolejny raz Puchar UEFA, zdobywając w finale gola decydującego o zwycięstwie Borussii. W lecie przeniósł się do FC Barcelony. Z tym klubem zdobył Puchar Hiszpanii w 1981 i Puchar Zdobywców Pucharów w następnym roku (w finale zdobył gola). Kiedy Barcelona kupiła Diego Maradonę, Simonsen został wystawiony na listę transferową z powodu obowiązującego wtedy limitu miejsc w składzie dla obcokrajowców.
W 1983 został sprzedany do Charlton Athletic, występującego wówczas w angielskiej drugiej lidze. Simonsen w 16 występach strzelił 9 goli, ale klub miał problemy w opłacaniu jego wysokich zarobków i wkrótce wystawił go na sprzedaż. Duńczyk odrzucił oferty Tottenhamu i kilku włoskich klubów i postanowił wrócić do klubu w którym rozpoczynał piłkarską karierę – Vejle BK.
W reprezentacji prowadzonej przez trenera Seppa Piontka odgrywał kluczową rolę. We wrześniu 1983 strzelił z rzutu karnego bramkę w meczu z Anglią na Wembley, decydującą o awansie Danii na mistrzostwa Europy w 1984. Był to pierwszy awans reprezentacji na jakikolwiek turniej od igrzysk olimpijskich w Monachium w 1972 i pierwszy występ na mistrzostwach Europy od 1964.