Utworzenie i działalność Zakonu spotkało się z życzliwym poparciem środowisk katolickich (pisma „Sodalis Marianus”, „Wiara i Życie”, „Posłaniec Serca Jezusowego”, ośrodek ks. Władysława Korniłowicza, SKMA „Odrodzenie”), pozostawał natomiast w konflikcie z ugrupowaniami narodowymi (Stronnictwo Narodowe i ONR-ABC). Negatywnie zostało też przyjęte przez wyższych wojskowych i sanacyjne władze, gdyż głoszone hasła wskazywały, że dotychczasowe kierownictwo, zarówno wojskowe, jak też cywilne, nie uosabia postulowanych cech charakteru. W tej sytuacji rozpoczęto śledztwo i w maju 1938 r. władze wojskowe zakazały Zakonowi prowadzenia dalszej działalności. Także i wśród środowisk katolickich istniały bardzo poważne wątpliwości co do faktycznych celów działania tego Zakonu.