Flota prowadziła minowanie akwenów, operacje u wybrzeża przeciwnika i na komunikacjach. Flota straciła 36 okrętów bojowych. Zablokowana przez cesarską flotę niemiecką nie odegrała większego znaczenia.
Flota Bałtycka Marynarki Wojennej Rosji radzieckiej i ZSRR mały|Bandera Marynarki Wojennej ZSRR Flota Bałtycka Marynarki Wojennej ZSRR (ros. Дважды Краснознамённый Балтийский флот Flota Bałtycka dwukrotnie odznaczona Orderem Czerwonego Sztandaru) – związek operacyjny marynarki radzieckiej istniejący w latach 1917–1991; od lutego 1946 do stycznia 1947 – Flota Północno-Bałtycka (Северо-Валтийский флот), od stycznia 1947 do stycznia 1956 – 8 Flota Marynarki Wojennej; Główna Baza Marynarki Wojennej – Tallinn. Równolegle od lutego 1946 do stycznia 1947 Flota Południowo-Bałtycka, od stycznia 1947 do stycznia 1956 4 Flota Marynarki Wojennej; Główna Baza Marynarki Wojennej – Bałtijsk.