Po zerwaniu z Kołem Towiańskiego w listopadzie 1843 roku, Słowacki rzucił się w wir pracy twórczej. Michałowi Budzyńskiemu powiedział: gdym przekładał Księcia Niezłomnego, tarzałem się po ziemi, wystawiłem sobie, że jestem tym księciem Portugalii, który za ojczyznę oddałem swój żywot i dźwigam kajdany Maurów. – Darłem piersi moje, połykałem proch na podłodze zamiatany. 15 stycznia 1844 roku wysłał Wojciechowi Stattlerowi wszystkie trzy świeżo wydrukowane dramaty. W pisanym rok później, w lutym 1845 roku, liście do matki zwierzał się, że ów Książę mu kości wewnętrzne połamał.

Treść Głównym bohaterem jest Portugalczyk Don Fernand, infant, który przebywał w niewoli. Tam też zmarł w roku 1443, gdyż nie zgodził się na oddanie Maurom miasta Ceuty, co było warunkiem jego uwolnienia. Wątek ten miał według zamiaru Calderona nawiązywać do legendy świętego infanta, który odmówił wydania muzułmanom chrześcijańskiego miasta, za co odebrana mu została wolność.