W czasie dwudziestolecia międzywojennego mieszkał głównie we Wsielubiu, gdzie na wiosnę r. 1939 udzielił gościny stryjecznemu bratu, byłemu biskupowi gdańskiemu Edwardowi O’Rourke’mu. Po inwazji sowieckiej we wrześniu 1939 r. był prześladowany przez władze komunistyczne, aresztowany przez NKWD i na wozie przewieziony do więzienia w Nowogródku. Następnie przebywał w więzieniu w Mińsku, skąd dzięki staraniom biskupa Edwarda u władz niemieckich (Niemcy byli w sojuszu z sowietami do 1941 r.) został zwolnionyС. Абдулаев „Слёзы смутку”, „Новае Жыццё”, 30.09.2009 s. 5.. Potem przebywał jakiś czas w Nałęczowie, a po wojnie w Straszewie u ks. Piotra Wilniewczyca na plebanii, gdzie w maju 1946 r. zmarł bezpotomnie. Został pochowany w Aleksandrowie Kujawskim. Na jego mogile wystawił pomnik ks. Piotr Wilniewczyc, podopieczny hrabiego.
Linia katolicka O’Rourke’ów przetrwała (Wincenty, bratanek biskupa Edwarda, żonaty z Elżbietą z Niezabytowskich, osiadł po II wojnie światowej w Kanadzie), a zrusyfikowana, prawosławna linia Jerzego Maurycego w Petersburgu.
Historia rodu O’Rourke of Cloncorrick