Tezeusz jest zdruzgotany, musi jednak wziąć udział w uroczystych obchodach ku czci boga morza, przygotowanych przez jego poddanych. Po zakończeniu uroczystości Tezeusz wzywa Posejdona, by spełnił jego ostatnie życzenie – prosi boga o śmierć dla swego syna.
Akt IV Hipolit wygnany przez ojca rozpacza. Arycja martwi się, że pozbawiona opieki Hipolita, nie będzie umiała się obronić przed Fedrą. Hipolit proponuje, by udała się na wygnanie wraz z nim. Oboje ślubują sobie dozgonną wierność przed obliczem Diany. Mieszkańcy Trojzenu czczą boginię uroczystym polowaniem. Przerywa je gwałtowna burza morska. Z odmętów wyłania się straszliwy potwór. Hipolit rzuca się naprzeciw niego i ginie. Śmierć bohatera wywołuje rozpacz i wyrzuty sumienia Fedry.
Akt V Konająca Fedra wyznaje swoją winę Tezeuszowi. Tezeusz chce popełnić samobójstwo. Powstrzymuje go Posejdon, który objawia, że Hipolit żyje. Ocaliła go bogini Diana. Tezeusz nie uniknie jednak kary nie zobaczy już więcej syna. Arycja budzi się w czarownym gaju, który będzie odtąd nosił jej imię i z rozkazu Diany będzie jej królestwem. W rządach wesprze ją jej cudownie odzyskany małżonek. Tragedię zamyka nowe święto lasu.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Dzieła Jeana-Philippe’a Rameau Kategoria:Opery XVIII wieku Kategoria:Opery w języku francuskim