Zasolenie otwartych wód Adriatyku wynosi zwykle około 38–39‰ i jest wyższe niż średnia dla oceanu światowego. W pobliżu ujść rzek, zwłaszcza Padu, występują znacznie niższe wartości. Najbardziej zasolone są wody południowego Adriatyku pozostające pod wpływem napływu wód z Morza Jońskiego i wschodniej części Morza Śródziemnego.
Pływy i wiatry Pływy na Adriatyku są większe niż w większości pozostałych części Morza Śródziemnego. Ich amplituda wzrasta w kierunku północnym i w rejonie Zatoki Weneckiej może przekraczać 1 m. Na poziom morza wpływają również długotrwałe wiatry południowe i południowo-wschodnie, które spiętrzają wodę w północnej części akwenu i przyczyniają się do zalewania nisko położonych obszarów Wenecji.
Najbardziej charakterystycznymi wiatrami są bora i jugo. Bora jest chłodnym, suchym i porywistym wiatrem wiejącym od strony Gór Dynarskich, szczególnie silnym w rejonie Triestu, Rijeki, Senja i masywu Velebit. Jugo wieje z południa lub południowego wschodu, przynosząc wilgotne powietrze, zachmurzenie i wysokie fale. Latem na wybrzeżu często występuje lokalna cyrkulacja bryzowa, określana jako maestral.