sem, seme, les, léto, měřit, svět, věřit.
długa: i: zapisywane jako í, np. bílý, císař, víra Język słowacki krótka: e, np. sem, semeno, les, leto, merať, mesiac, svet, veriť
długa: ie, np. biely, viera, svieca Język górnołużycki – ė (głoska e nieco przesunięta w kierunku i / y) zapisywana literą ě
wěra, lěs, swět, swětło, běły, lěto Język dolnołużycki – ė (głoska e nieco przesunięta w kierunku i / y) zapisywana literą ě
wěra, lěs, swěca, swět, swětło, běły, lěto
Język rosyjski – ie
Przykłady: вера, лес, светло, белый, лето, ведеть
Przed reformą ortografii: вѣра, лѣсъ, свѣтло, бѣлый, лѣто, вѣдѣть
Język ukraiński – i
Przykłady: світ, світло, ліс, білий, літо, віра, відьма
Język białoruski – ie: ia
Przykłady: лес: лясы, вера, белы, свет
Język słoweński – e
Przykłady: svet, mesec, leto, bel
Język serbsko-chorwacki – występują trzy formy: ekawska (tylko w standardzie serbskim): e, np. cvet, reč, seno, nem, pesma, vešt, deca, sesti, gde jekawska: je (krótka), ije, jē (długa), np. cvijet, riječ, sijeno, nijem, pjesma, vješt, djeca, sjesti, gdje ikawska: i, np.