Malarstwo odkrył dla etnografii w 1906 roku Władysław Hickel, krakowski urzędnik, publikując swoje obserwacje w lwowskim roczniku „Lud” (obecnie kwartalnik „Konteksty. Polska Sztuka Ludowa”). Hickel, zaciekawiony malowanką nad łóżkiem swojego służącego z Zalipia, udał się tam, gdzie zgromadził bogatą kolekcję malowanek na papierze. Przekazał je do Muzeum Przemysłowego w Krakowie, a po utworzeniu Muzeum Etnograficznego w 1911 roku, kolekcja została tam przeniesiona i później wzbogacana o kolejne obiekty. Materiały zgromadzone przez Hickla dotyczyły głównie Zalipia i najbliższych wsi. Wspominał o innych wsiach Powiśla Dąbrowskiego, choć ich nie odwiedził. Dowiedział się, że lokalne kobiety zaczęły zdobić ściany izb, inspirując się pracą malarzy odnawiających miejscowy kościół. Od nich podpatrzyły sztukę mieszania farb i dobierania kolorów.