Był również studentem Uniwersytetu w Paryżu (Collège de France: od stycznia 1780 do czerwca 1781), gdzie kontynuował studia matematyczne. W tym okresie jego nauczycielami byli m.in.: Abraham Gotthelf Kästner, K. L. Hennert, J. A. Cousin, Pierre Simon de Laplace i Jacques Delille, którego poznał bliżej prywatnie.
We wrześniu 1781 po powrocie do kraju przez Wiedeń wezwany przez Komisję Edukacji Narodowej, został mianowany szefem katedry i profesorem matematyki wyższej i astronomii w Krakowie (Wyższa Szkoła Koronna). Wykłady z matematyki rozpoczął już 9 listopada 1781, a 11 miesięcy później (30 września 1782) zaczął wykładać astronomię. Był pierwszym w swej uczelni wykładowcą tych dwóch przedmiotów w języku polskim. Wiosną roku 1782 (maj) został mianowany członkiem Rady Wizytatorskiej (powołanej przez Komisję Edukacji Narodowej), a 5 miesięcy później (październik 1782) powołano go na stanowisko sekretarza Uniwersytetu (piastował je przez niemal 5 lat).