Tora mówi nam, że powinniśmy być „królestwem kapłanów i narodem świętym”, z zobowiązaniami i obowiązkami wynikającymi z naszej gotowości do przyjęcia tego statusu. Nie jest to bynajmniej zezwolenie na specjalne przywileje, ale wiąże się z dodatkowymi zobowiązaniami nie tylko wobec Boga, ale także wobec naszych bliźnich. Jak zostało to wyrażone w błogosławieństwie podczas czytania Tory, nasz lud od zawsze uważał za przywilej bycie wybranym do takiego celu. Dla współczesnego tradycyjnego Żyda nauka o wybraństwie i przymierzu Izraela nadaje sens istnieniu Żydów, który przekracza ich własne interesy. Sugeruje ona, że ze względu na naszą szczególną historię i unikalne dziedzictwo jesteśmy w stanie pokazać, że lud, który traktuje poważnie ideę przymierza z Bogiem, może nie tylko prosperować w obliczu opresji, ale także być źródłem błogosławieństwa dla swoich dzieci i sąsiadów. Zobowiązuje nas to do budowania społeczeństwa sprawiedliwego i pełnego współczucia na całym świecie, a zwłaszcza w ziemi Izraela, gdzie możemy uczyć poprzez przykład, co to znaczy być „ludem przymierza, światłem dla narodów”.