10 czerwca na jedynym posiadanym przez eskadrę samolocie typu Breguet XIV B2, wylądował we Lwowie dowódca eskadry por. Ludomił Rayski, a już 14 czerwca cała eskadra została przesunięta z Czerniowiec do Stanisławowa, gdzie odbyła się defilada eskadry w nowych mundurach hallerowskich. W kolejnych dniach eskadra weszła do walki z wojskami ukraińskimi. W drugiej połowie czerwca por. Rayski przewiózł gen. Lucjana Żeligowskiego do Lwowa i powrócił z nim do Stanisławowa. W ciągu dwóch tygodni odbył na tym samolocie 12 lotów bojowych. 2 lipca został ranny w nogę podczas atakowania piechoty ukraińskiej pod Podhajcami. Na skutek intensywnej eksploatacji jedynego samolotu eskadry, wkrótce nie nadawał się on do użytku. Wypożyczono zatem od 5 eskadry wywiadowczej samolot myśliwski Albatros D.III i na nim do 19 lipca por. Rayski wykonywał zadania bojowe. Piloci eskadry wykonywali loty rozpoznawcze i łącznościowe na korzyść sztabu gen. Wacława Iwaszkiewicza-Rudoszańskiego i gen. Lucjana Żeligowskiego. Pod koniec lipca, już pod nazwą 10 eskadry lotniczej załoga została przesunięta w celu dalszego formowania do Brześcia n. Bugiem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — 10 Eskadra Wywiadowcza · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.