Jego obowiązki przejął mjr Stachowski. 24 lutego 1919 rozkazem oddziału nr L.53 jednostka została przemianowana na eskadrę lotniczą 4 Dywizji Strzelców Polskich i przeniesiona na lotnisko gdzie stacjonowali lotnicy francuscy. W marcu 1919, dzięki osobistym staraniom inż. Rumbowicza, udało się jednak otrzymać dwa zużyte włoskie Anasale i jeden niemiecki LVG C.V na drewnianych kołach bez gum. 20 marca por. pil. Ludomił Rayski, z polecenia dowództwa francuskiego, na starym rozklekotanym samolocie LVG C.V wykonał wraz z obserwatorem 504 eskadry francuskiej por. Caillardem pierwszy bojowy lot wywiadowczy. Od tej daty rozpoczęły się loty bojowe innych załóg eskadry. 3 kwietnia oddział otrzymał rozkaz gotowości do przeniesienia na teren Rumunii. Stan techniczny posiadanych wtedy dwóch samolotów, Ansala i LVG C.V nie pozwalał na ich przelot. Z inicjatywy por. Rayskiego w przeddzień wymarszu eskadra otrzymała jednego Bregueta z odłamanym skrzydłem którego Francuzi przeznaczyli do spalenia. Po całonocnych prowizorycznych naprawach samolot wystartował rankiem do Akermanu, a później przeleciał do rumuńskiej Braiły do której wkrótce dotarła także i reszta personelu eskadry. W Braile eskadra pozostała około 6 tygodni. W pierwszych dniach czerwca przejechała koleją do Czerniowiec, gdzie dowództwo objął por. Rayski.