Po zwolnieniu z wojska kontynuował studia i działalność konstrukcyjną, m.in. w 1922 opracował pierwsze polskie profile lotnicze. Wkrótce przy jego współudziale została reaktywowana Sekcja Lotnicza Koła Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej. Ryszarda Bartla wybrano na jej pierwszego prezesa. W czasie studiów był asystentem profesora Czesława Witoszyńskiego, który na Politechnice prowadził wykłady z aerodynamiki. W tym samym roku przebywał pół roku na praktyce w zakładach lotniczych Breguet we Francji. W 1923, w Białce, w pierwszym polskim konkursie szybowców zdobył drugie miejsce (pilotując szybowiec SL-1 Akar). W 1924 ukończył studia, uzyskując tytuł inżyniera mechanika i wkrótce jako członek Polskiej Wojskowej Misji Zakupów został wysłany do Francji po odbiór samolotów Potez XV i Blériot-SPAD S.61 zakupionych dla wojska. Rok później znalazł się tam ponownie w celu odbioru rysunków technicznych samolotu Potez XXV, a przy okazji odwiedził kilka wiodących wytwórni samolotów – Lorraine-Dietrich, Ferbois, Wibault i Farman, zaznajamiając się z konstrukcją wytwarzanych tam samolotów oraz metodami ich produkcji. Podczas pobytu we Francji prowadził w Instytucie Aerodynamicznym w Saint-Cyr pod Paryżem badania opracowanych przez siebie profili lotniczych. Profile te były pierwszymi stworzonymi w Polsce.