Wróblewskiego w Warszawie i podjął studia na Politechnice Warszawskiej na Wydziale Mechanicznym, gdzie w tym samym roku był jednym z trzech organizatorów Sekcji Lotniczej Koła Mechaników Studentów Politechniki Warszawskiej. Po roku działalność sekcji jednak ustała. W 1917 ukończył w Warszawie I Kurs Lotniczy zorganizowany przez Polskie Towarzystwo Żeglugi Napowietrznej. Podczas studiów zajął się badaniem modeli latających, które zaopatrzył w automatyczne sterowanie podłużne działające na zasadzie wahadła. Urządzenie to planował zastosować w samolocie. Już w 1918 zaprojektował samolot sportowy, którego budowy nie ukończył. Bartel należał do Konspiracyjnego Tajnego Związku Lotników i w listopadzie 1918 wziął udział w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich na Lotnisku Mokotowskim, a następnie ochotniczo wstąpił do Wojska Polskiego.
Służył początkowo jako mechanik lotniczy, następnie ukończył podstawowy (w Warszawie) i wyższy (w Poznaniu) wojskowy kurs pilotażu. Podczas wojny polsko-bolszewickiej w stopniu plutonowego, następnie sierżanta pilota, służył w 16 eskadrze wywiadowczej, latając na samolotach Breguet 14 oraz eskadrze Wojska Litwy Środkowej w Wilnie. W grudniu 1920 przeniesiony został do rezerwy.