Bałtyk i Morze Północne 1939–1940 Po wybuchu II wojny światowej brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku (wraz z „Friedrich Ihn” i „Friedrich Eckoldt” wchodził w skład 3 Dywizjonu Niszczycieli). 2 września 1939 roku, według meldunku niemieckiego, o godz. 13.11 został niecelnie zaatakowany torpedą z polskiego okrętu podwodnego. Polskim okrętem podwodnym, który go wykrył, był „Wilk”, zaatakowany następnie i uszkodzony bombami głębinowymi przez towarzyszące niszczycielowi trałowce M 4 i M 7, lecz według polskich źródeł nie doszło do ataku torpedąW polskiej literaturze przyjmowano, że do ataku nie doszło z uwagi na wykrycie „Wilka” przez trałowce niemieckie, jednakże dowódca „Wilka” w relacji złożonej w Wielkiej Brytanii podczas wojny potwierdził niecelny strzał torpedowy. Brak jest jednak na to innych dowodów (). Od 4 września „Steinbrinck” działał na Morzu Północnym i w Cieśninach Duńskich, m.in. osłaniając stawianie obronnej zagrody minowej „Martha” na Morzu Północnym 15 września 1939. W dniach 7–9 października 1939 uczestniczył w bezskutecznej operacji przechwytywania brytyjskich statków między Szwecją a Wielką Brytanią.