Wojska Krzyżowcy Armia krzyżowców składała się głównie z sił polskich i węgierskich. Dodatkowo były tam posiłki czeskie, papieskie, bośniackie, chorwackie, serbskie, bułgarskie, wołoskie, mołdawskie i ruskie. Obiecana pomoc ze strony Konstantynopola (Jan VIII Paleolog) i Albanii nie nadeszła. Wenecjanie i flota papieska miały stać w cieśninach Bosfor i Dardanele, aby nie dopuścić do przedostania się sił tureckich na kontynent europejski. Nie wiedzieli, że w międzyczasie rywale Wenecjan, Genueńczycy, zgodzili się za znaczną cenę przetransportować wojska osmańskie przez cieśniny. Stało się to w połowie października – pomimo blokady Wenecjan. Armia węgierska była słabo uzbrojona i źle zorganizowana. Nie było tam prawie wcale piechoty, nie licząc 100 do 300 czeskich najemnych strzelców. W skład armii wchodziło prawdopodobnie również około stu wozów z załogą. Pozostałą część stanowiła ciężka jazda, głównie siły królewskie i zagraniczni najemnicy, jak również pewna liczba szlacheckich i biskupich chorągwi.

Turcy Armia turecka składała się głównie z lekkiej jazdy oraz spahisów z Rumelii i Anatolii, akindżijów i oddziałów tatarskich. Ponadto dużą część stanowili janczarzy, otturacy i azapowie (lekka piechota).