Tryb życia w XIX wieku thumb|250px|renifer – podstawa czuwańskiej gospodarki do XVIII w. W wieku XIX dla osiadłych Czuwańców – Markowców był charakterystyczny jukagirski typ gospodarowania, którego cechami było życie osiadłe, zaś głównym źródłem pozyskiwania pożywienia były polowania (zwłaszcza na dzikie renifery) i rybołówstwo. Duże znaczenie miała hodowla, wykorzystanie i sprzedaż psów pociągowych. Markowcy żyli we wspólnych z osadnikami rosyjskimi osadach, czasem też wraz z Jukagirami. Typowym mieszkaniem było zrębowe domy o płaskich dachach, bez podsufitki, z klepiskiem zamiast podłogi.
W czerwcu, w oczekiwaniu na wędrówkę tzw. czerwonej ryby (ket, gorbusza) całe rodziny udawały się nad rzeki, gdzie obozowali przez okres kilkunastu dni – do kilka tygodni, łowiąc, oraz susząc złowione ryby. Jesienią, w okresie wędrówki reniferów, polowali na przeprawiające się przez rzeki zwierzęta. Do polowań tych służyły specjalne łódki, przypominające kajaki, zaś do zabijania zwierzyny stosowano charakterystyczne włócznie, zwane pokolug. Mniejsze znaczenie miało polowanie na inne zwierzęta.
Koczownicy Czuwańcy zajmowali się przede wszystkim hodowlą wielkich stad reniferów.