Obecnie Czuwańcy prowadzący tradycyjny, koczowniczy tryb życia porozumiewają się w dialekcie języka czukockiego, należącego do grupy paleoazjatyckiej, zaś Czuwańcy osiadli przeszli na język rosyjski.
Tradycyjną religią był szamanizm, obecnie Czuwańcy formalnie wyznają prawosławie.
Historia Czuwańcy prawdopodobnie są potomkami najstarszej ludności północnej Azji.
W źródłach rosyjskich Czuwańcy występują od połowy XVII wieku jako jeden z ludów jukagirskich. W owym czasie byli oni rozsiani w rejonie Przylądka Szelaskiego, w dorzeczu dolnego i środkowego biegu rzeki Paławaam oraz w górnych biegach rzek Amguema, Czaun, Wielki i Mały Aniuj. Zajmowali się koczowniczą hodowlą reniferów, myślistwem oraz polowaniem na morskie ssaki i rybołówstwem. Trudnili się także pośrednictwem w handlu wymiennym pomiędzy Czukczami a ludami zamieszkującymi wybrzeża Morza Ochockiego. Dzielili się na patrylinearne rody, na czele których stali tojonami
Mieszkali w stożkowych szałasach, o konstrukcji drewnianej, krytymi korą i darnią
Wraz z formalnym przyjęciem prawosławia na przełomie XVII i XVIII wieku Czuwańcy zaczęli podlegać silnemu wpływowi kultury rosyjskiej.