Pierwsze pojazdy tego typu Izrael odebrał pod koniec lat 50. XX wieku, jednak czołgiści i mechanicy nie wyrażali początkowo pozytywnych opinii na ich temat. Krytykowali awaryjność, która była większa niż w używanym dotychczas sprzęcie, w szczególności w terenie pustynnym. Ponadto Centuriony były bardziej skomplikowane technicznie, co stanowiło wyzwanie dla izraelskich załóg, dotychczas mających do czynienia z łatwiejszymi w obsłudze pojazdami. Należy zaznaczyć jednak, że Centuriony były pierwszymi czołgami z pełną stabilizacją działa. Sytuacja zmieniła się w momencie, kiedy dowódcą izraelskiego Korpusu Pancernego został generał Jisra′el Tal w 1964 roku. Postanowił on ulepszyć sposób dowodzenia siłami pancernymi oraz ich organizację. Zmieniono również sposób szkolenia czołgistów. Program szkoleń obejmował przede wszystkim strzelanie do celów oddalonych o 2 km i więcej. Rozpoczęto także proces modernizacji. Pierwszy Szot – nazwany Meteor od silnika Rolls-Royce Meteor – otrzymał lepszy system gaśniczy, instalację elektryczną, wymieniono hamulce oraz powiększono pojemność baków. Izraelczycy zaczęli wymieniać także armatę na L7 kalibru 105 mm (znaną w Izraelu pod nazwą Szarir), co zwiększało siłę ognia czołgu. Zachowano tylko oryginalny silnik benzynowy Rolls-Royce Meteor Mk.4B o mocy 650 KM.