Podział ten jest najwyraźniejszy w fazie wczesnolateńskiej. Kultura kurhanów zachodniobałtyjskich od zachodu sąsiadowała z kulturą łużycką, później i kulturą pomorską, na północy i południu występowały pustki osadnicze, od wschodu graniczyła z kulturą ceramiki sztrychowanej.
Charakterystyczne wytwory kulturowe Specyficzną cechą kultury kurhanów zachodniobałtyjskich jest bogaty asortyment narzędzi kamiennych i kościanych. Wyrabiano je stosując tradycyjne metody obróbki. W użyciu były pięcioboczne kamienne toporki typu łużyckiego, motyki rogowe, kościane groty strzał, skrobacze, wiertła krzemienne. Skromny asortyment narzędzi brązowych i żelaznych. Odkryty warsztat odlewniczy w Tarławkach (woj. warmińsko-mazurskie, powiat węgorzewski).
Formy przewodnie w ceramice to naczynia jajowate, szerokootworowe o dnach płaskich lub kulistych, powierzchnie lekko chropowate, naczynia beczułkowate, baniaste, amfory dwuuche z kulistym dnem, misy o kształcie wycinka kuli, talerze typu łużyckiego. Uboga ornamentyka, dołki palcowe, nakłucia paznokciowe, karbowanie krawędzi, przewaga naczyń pozbawionych ornamentu. Noszono otwarte bransolety, naramienniki, naszyjniki, spirale, szpile o prostym trzpieniu i z łabędzią szyjką i wiosłowate, a także rozmaite wisiorki.