Berzeviczowie osadzili we wsi Lendak na środkowym Spiszu miechowitów bożogrobców i ufundowali im domy przy parafiach w Łapszach Niżnych i Hanuszowcach.
Dokumenty z lat 1308–1326 nie dają żadnych wiarygodnych poszlak istnienia zamku, pośrednio można z nich nawet wnioskować, że wówczas jeszcze nie istniał. Z 1320 r. pochodzi dokument poświadczający, że Kokosz za 100 grzywien sprzedał swojemu bratu Janowi oraz jego synowi Michałowi, wsie Frydman, Niedzicę, Kacwin i Frankową. Jeśli warownia niedzicka miałaby już istnieć, to rycerz przez sprzedanie rodzinie okolicznych wsi, pozbyłby się zaplecza gospodarczego dla zamku.
Akt z 1325 r. jest wskazywany jako pierwszy dokument wzmiankujący zamek Dunajec, jednak stoi w sprzeczności z resztą materiału źródłowego. Do współczesnych czasów przetrwało kilka odpisów, które w wielu miejscach się między sobą różnią. Wskazują one jako właścicieli „Jana syna Kokosza i Rykolfa syna Rykolfa”. Kokosz nie miał syna Jana, a jego jedyny syn Mikołaj, podobnie jak jego matka, już wówczas nie żyli. Zapewne dokument wzmiankuje Jana i Rykolfa, którzy byli braćmi Kokosza.