Po kampanii wrześniowej przebywał w Rumunii, a od listopada 1939 we Francji bez przydziału. W maju 1940 wstąpił do Legii Oficerskiej w Niort. W Wielkiej Brytanii dowodził pociągami pancernymi „C” i „D” z 1. dywizjonu pociągów pancernych. W sierpniu 1943 został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty, następnie do Oddziału Administracyjnego MSWojsk. Po wojnie (do lutego 1946) był zastępcą, a później szefem Oddziału Informacyjnego Inspektoratu Zarządu Wojskowego. 11 września 1948 został zdemobilizowany.
Na emigracji kontynuował działalność w ruchu prometejskim, należał ponadto do emigracyjnej Ligi Niepodległości Polski. Pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii.
Zmarł w Londynie. Pochowany na cmentarzu South Ealing.
Awanse sierżant – 1917 podporucznik – 1918 porucznik – 3 maja 1922 zweryfikowany ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 (w 1924 zajmował 110. lokatę) w korpusie oficerów piechoty) kapitan – 3 maja 1926 ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 i 41. lokatą w korpusie oficerów piechoty major – ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 i 41.