Geneza przekładu Badacze Pisma Świętego, jak do roku 1931 nazywali się Świadkowie Jehowy, od początku swojej działalności największy nacisk kładli na Biblię, której używali jako głównego narzędzia w swojej działalności kaznodziejskiej i misyjnej. W związku z tym używali przede wszystkim przekładu Biblii króla Jakuba. Już w roku 1880 Charles Taze Russell zarekomendował czytelnikom „Strażnicy” następujące przekłady biblijne: The Emphatic Diaglott, przekład Nowego Testamentu Tischendorfa oraz przekład American Bible Union. Towarzystwo Strażnica nabywało różne przekłady Biblii w dużych ilościach, które potem udostępniało po znacznie obniżonej cenie w stosunku do ceny rynkowej.
Począwszy od roku 1890 Towarzystwo Strażnica rozpoczęło druk Biblii, korzystając z usług komercyjnych firm drukarskich. Pierwszym wydanym przekładem był New Testament Josepha B. Rotherhama (wyd. II) z roku 1864. W roku 1896 do oficjalnej nazwy korporacji prawnej włączono wzmiankę o Biblii, dzięki czemu od tego czasu jej nazwa brzmi Watch Tower Bible and Tract Society (Strażnica – Towarzystwo Biblijne i Traktatowe).