Pojęcie podpis elektroniczny (ang. ), wprowadzone przez uchyloną unijną Dyrektywę 1999/93/EC, jednoznacznie wskazywało, że jest to operacja podpisywania konkretnych danych (dokument elektroniczny) przez osobę fizyczną.

Ponadto w polskiej terminologii prawniczej termin „podpis” jest przywiązany tylko do osoby fizycznej, co ogranicza stosowanie pojęcia „podpis elektroniczny”. Z tego powodu w uchylonej ustawie o podpisie elektronicznym konieczne było wprowadzenie rozróżnienia na operacje „podpisu” (przez osobę) oraz „poświadczenia” (przez urząd certyfikacji), pomimo że z technicznego punktu widzenia są one tą samą operacją podpisu cyfrowego. Z tego samego powodu certyfikat klucza publicznego osoby jest nazywany „certyfikatem”, zaś urzędu certyfikacji – „zaświadczeniem certyfikacyjnym”.

W polskim prawie podpis elektroniczny reguluje ustawa z dnia 5 września 2016 r. o usługach zaufania oraz identyfikacji elektronicznej ().