Dlatego po pewnym czasie przestaje sobie zdawać sprawę z tego, że działanie to wykonywała niegdyś także dla przyjemności, co prowadzi do utraty przyjemności z wykonywanego działania. Przewidywania te potwierdzone są przez szereg eksperymentów. Przykładowo: w pewnym badaniu hojnie nagradzano dzieci za czytanie książek. Jedna grupa składała się z dzieci, które i tak wiele czytały (lubiły czytać), druga grupa z dzieci, które mało czytały (nie lubiły czytać). Obie grupy dostawały silne nagrody przez ten sam czas, po czym zaprzestano nagradzać. Po dłuższym czasie od zakończenia eksperymentu sprawdzano jak często dzieci czytają spontanicznie. Okazało się, że w grupie dzieci, które wcześniej spontanicznie wiele czytały znacznie skrócił się czas poświęcany na czytania i ilość intensywnie czytających dzieci. W grupie, która pierwotnie nie lubiła czytać podniosła się ilość czytanych książek i czas przeznaczony na czytanie. Aronson E., Wilson T.D., Akert R.M. (1997). Psychologia Społeczna. Serce i umysł. Poznań: Zysk i S-ka. , s. 96 lub 141. Meyers D. G. (2003). Psychologia społeczna. Poznań: Zysk i S-ka. , s.