Również w 1941 roku w Londynie zostały wybite monety do użytku na wyspach. Z dniem 12 kwietnia korona farerska została oddzielona od funta brytyjskiego i przystosowana do korony duńskiej. To rozwiązanie nadal jest w mocy. Choć pieniądz został wydany w imieniu Narodowego Banku Danii, nie rości on sobie żadnych praw do banknotów wydanych przed rokiem 1951. Na początku sierpnia 2009 Wyspy Owcze zaczęły przygotowywać się do wprowadzenia euro.
Znaki pieniężne Monety Podczas drugiej połowy dziewiętnastego wieku obywatel Niemiec C.F. Siemsen zarządzający firmami zarówno na Islandii jak i na Wyspach wydał swoje własne prywatne monety. Były one z mosiądzu, na jednej jego stronie znajdowały się inicjały przedsiębiorcy, a na drugiej nominał. Ze względu na niedobór waluty w latach 1929-33 dwóch innych handlowców wydało własne monety J.F. Kjølbro w Klaksvík i S.P. Petersens Eftf w Fuglafjørður. Monety Kjølbro wykonane były z aluminium o nominałach 10, 25, 50 øre oraz 1, 2, 5, 10 koron. Natomiast Petersens Eftf użył mosiądzu a jego monety warte były 10, 25 øre oraz 1, 2, 5 koron.