Walutą zarządzała komisja składająca się z dziewięciu członków, przewodniczącego i przedstawiciela Farerskiego Exportu Ryb, jednego przedstawiciela Farerskiej Unii Handlowców oraz przedstawiciela banku Føroya Banki i banku oszczędnościowego Føroya Sparikassi jak również czterech przedstawicieli Løgting.
18 grudnia 1940 korona farerska została przeliczona na walutę brytyjską. Oceniono wartość korony na 0.04 funta brytyjskiego. Owo przeliczenie zostało oficjalnie zaakceptowane w traktacie zatytułowanym Agreement between His Britannic Majesty's Government and the Administration of the Faroe Islands, for Regulating the Financial Relations between the United Kingdom and the Faroe Islands („Umowa między rządem Jego Królewskiej mości a administracją Wysp Owczych regulująca stosunki finansowe pomiędzy Zjednoczonym Królestwem i Wyspami Owczymi”). Traktat wszedł w życie 27 marca 1941 roku. W tym samym czasie Komisja Waluty Wysp Owczych zredukowała się do tylko trzech członków: jednego reprezentanta Rządu Brytyjskiego, przedstawiciela Danii i parlamentu Lagting.