Z XV wieku zachowały się dwa zapisy wyroków sądów polubownych dotyczących wsi. W 1449 w sporze pomiędzy wójtem rogozińskim Andrzejem Rogalińskim a burmistrzem i rajcami miasta Rogoźno sąd postanowił, że wójtowi nie wolno niepokoić mieszkańców wsi Międzylesie. Dla uniknięcia dalszych zatargów wójt rogoziński miał otrzymać role przy granicy z wsią Marlewo, a nie przy granicy z Międzylesiem. W 1476 zapadł wyrok w sporze pomiędzy miastem Rogoźno a wojewodą inowrocławskim Andrzejem z Kretkowa, tenutarouszem Rogozińskim. Spór dotyczył krzywd wyrządzonych m. in. mieszkańcom wsi Międzylesie.
MIejscowość odnotowały także zapisy podatkowe z XV-XVI wieku. W 1471 wieś Międzylesie zalegało z podatkiem zwanym poradlne. W 1508 pobór zapłacono z 5 łanów. W 1509 miał miejsce pobór z 5 łanów oraz od sołtysa z 2 łanów. W 1563 pobrano podatki z 3 i 1/3 łana, od karczmy i z 2 łanów sołeckich. W 1565 Międzylesie należało do mieszczan Rogozińskich. Według przywileju lokacyjnego było w niej 12 śladów, z których kmiecie mieli dawać daninę owsa i 3 ślady sołeckie wolne od tej daniny. Odnotowano również, że od około 50 lat 7 kmieci i karczmarz dawali razem tenutariuszowi rogozińskiemu 42 ćwirtnie owsa miary rogozińskiej. Mieszkańcy Międzylesia mieli obowiązek zwieźć drewno na budowę, gdyby spłonął dwór tenutariusza w Rogoźnie.