jej rosyjska odmiana: gęś duża szara tambowska. gęś kałuska (gęś tulska), hodowana, m.in. do bezkrwawych walk gąsiorów. gęś sewastopolska (gęś astrachańska), hodowana, m.in. dla fryzowanych, długich piór na tułowiu. Typ gęsi łabędzionosej Anser cygnoides: gęś chińska, wysoka nieśność jaj; jej ciężka odmiana: gęś afrykańska; istnieją jej mieszańce, np. gęś garbonosa. gęś chołmogorska. gęś perejasławska, wysoka nieśność jaj. gęś gorkowska (gęś lindowska). gęś kubańska, wysoka nieśność jaj.
Żywienie Gęś domowa ma niskie wymagania pokarmowe i może spożywać mniej wartościowe pasze, dlatego jest przydatna dla gospodarstw o gorszych warunkach glebowych. W cyklu hodowlanym jako pasze w większej ilości podaje się owies, a od 12 do 15 tygodnia podstawowym składnikiem żywienia są zielonki z minimalnym dodatkiem pasz treściwych (owies i ziarna zbóż)www.farmer.pl Prawidłowe żywienie gęsi kluczem opłacalnej produkcji.
Choroby Gęsi są bardzo odporne na choroby i mało wymagające w hodowli. Sporadycznie na choroby zapadają pisklęta gęsi domowej. Za mającą największe znaczenie dla hodowli jest uznawana choroba Derzsyego.
Przypisy
Bibliografia
Edward Gigilewicz, Krystyna Ziejewska. Wszystko o gęsi i gęsinie, czyli... ansertystyczne kulinaria i kulturalia, Szwarcenowo 2013, Iławskie Stowarzyszenie Producentów Gęsi, . Rasy gęsi – najchętniej hodowane gęsi w Polsce
Kategoria:Drób Kategoria:Kaczkowate